روش‌های احیای کربن فعال

وقتي كه آلودگي ها جذب كربن فعال مي شوند، ظرفيت جذب به تدريج كاهش يافته و در نهايت به حدي مي رسد، كه به آن كربن مصرف شده (Spent) مي گويند ، و در اين مرحله نياز به بازيافت دارد

روشهای احیای كربن فعال:

وقتي كه آلودگي ها جذب كربن فعال مي شوند، ظرفيت جذب به تدريج كاهش يافته و در نهايت به حدي مي رسد، كه به آن كربن مصرف شده (Spent) مي گويند ، و در اين مرحله نياز به بازيافت دارد

دو اصطلاح در مورد بازيافت كربن فعال وجود دارد ، يكي احياء (Regeneration)و  ديگري بازيابي مجددReactivation

منظور از احياء خارج كردن آلاينده ها از كربن، بدون تجزيه ي آن ها است، در حالي كه فعال سازي مجدد در دماهاي بسيار بالا انجام مي گيرد و در آن مواد آلاينده ي تجزيه شده و كربن، مجدداً فعال مي شوند.

راه حل هايي كه استفاده كننده گان از كربن فعال پيش رو دارد عبارتند از :

  • احياء در محل (on-site)
  • فعال سازي مجدد در خارج از محل (off-site)
  • دور ريختن

در فرايند معمول احياء، از بخار آب استفاده مي شود كه موجب دفع مواد جذب شده گرديده و ظرفيت جذب كربن دوباره بازيافت مي شود. اين عمل به طور كامل مواد جذب شده را حذف نمي كند. فرايند معمول ديگر، استفاده از يك گاز بي اثر داغ، مانند نيتروژن است. مواد فرّار دفع شده، فشرده گرديده و سپس به صورت مايع در يك كندانسور بازيابي مي شوند. فرايند سوم جذب سطحي با نوسان فشار است.

اين فرايندهاي احياء معمولاً در داخل واحدهاي پالايشي و به صورت محلي (on-site) صورت مي گيرند و همگي آن ها يك جريان اتلافي را كه حاوي مواد دفع شده هستند توليد مي نمايند. غير از فعال سازي حرارتي در دماي بالا، در ساير روش ها مقداري از مواد آلاينده در داخل ذرات كربن باقي مي مانند. اين مواد موجب مسدود شدن روزنه هاي ريز در كربن مي شوند كه به راحتي قابل بازيابي نخواهند بود و ظرفيت جذب آن را به شدت كاهش خواهند داد. فعال سازي مجدد كربن هاي مصرفي در خارج از محل (off - site) شامل حذف مواد آلاينده از كربن در فرايندي است كه مشابه فرايند اوليه ي فعال سازي كربن مي باشد .

 اين مواد آلاينده در دماهاي بالا (حدود C!850) دفع و تجزيه ميشوند.كوره هاي مورد استفاده در اين عمل، كورههاي دوار و چند طبقه هستند. اين كوره ها به وسيله ي سوخت هايي مانند گاز طبيعي، سوخت هاي مايع و يا به وسيله ي الكتريسيته حرارت داده مي شوند. ظرفيت كوره هاي فوق 5 تا 6 تن در روز است. اين كوره ها با ظرفيت بالا براي فعال سازي در محل، مناسب نبوده و براي اقتصادي شدن فرايند، بايستي از ظرفيت هاي كم آن استفاده كرد.

چنانچه کنترل فرآیند به نحوه مطلوبی صورت گیرد ظرفیت کربن بعد از فعال سازی مجدد، ضرورتا برابر ظرفیت اولیه آن در هنگام تولید از مواد اولیه خواهد بود. در فرآیندهای طراحی و با اهداف طراحی در عمل فرض می شود که بین 5-2% افت در ظرفیت کربن طی فرآیند فعال سازی مجدد رخ خواهد داد. حائز اهمیت است که بروز بیشتر چنین افتهایی در ظرفیت کربن، ناشی از سایش و اداره نکردن مناسب فرآیند می باشد. برای مثال استفاده از زانوهای 90 درجه در سیستم لوله کشی برای فرآیند می تواند بروز فرسایش را در اثر برخورد و سایش فراهم کند. نوع وسایل پمپاژ مورد استفاده هم می تواند بر میزان فرسایش های صورت گرفته اثرگذار باشد. رویهم رفته می توان بین 5-4% افت برای کربن در نتیجه اداره نکردن مناسب فرآیند منظور کرد. جایگذاری کردن کربن برای جبران کربن ازدست رفته  بایستی صورت پذیرد.

گرداورنده: مهندس مازیار وخشوری

منبع: کتاب طراحی وراهبری جامع تاسیسات آب-دکتر ترابیان

همچنین شما میتوانید جهت کسب  اطلاعات بیشتر ومشاوره، با کارشناسان شرکت تماس حاصل فرمایید.

tel: 55256411,09124057623

fax: 55256412

مقاله را از لینک زیر دانلود کنید.

Download this file (احیای کربن فعال.pdf)دانلود301 کیلوبایت || دفعات دانلود:2461 مرتبه

حتما نگاهی به این مقالات بیندازید

تبلیغات

مخازن سختی گیر
نازل سختی گیر
سختی گیر
سختیگیر رزینی
پکیج های تصفیه فاضلاب خانگی
پکیج های تصفیه فاضلاب صنعتی
پکیج تصفیه فاضلاب
تصفیه فاضلاب
چربی گیر فاضلاب
چربی گیر پساب
چربی گیر پساب فاصلاب
چربی گیر
رزین کاتیونی